Gmina Lubrza

Lubrza to znana w kraju miejscowość letniskowa. Znajdziemy tu wiele z interesujących i ciekawych miejsc. Szczególnie polecana do zwiedzenia jest podziemna trasa turystyczna poprowadzona w najbardziej rozbudowanym odcinku linii obronnej Łuku Odry - Warty zwany MRU. Położona wśród jezior Lubrza jest wymarzonym miejscem na aktywne spędzanie wolnego czasu.

           Płetwonurkowie skorzystają tu na pewno z głębokich i czystych wód jeziora Lubię (do 35 m  głębokości). Można też pływać kajakami i uczestniczyć w spływach jeziorami Lubię, Goszcza, Lubrza i dalej rzeką Paklicą przez jezioro Paklicko Wielkie do klasztoru Paradyż w Gościkowie. Cykliści mają tu wyznaczoną i opisaną trasę rowerową Szlak Nenufarów dookoła lubrzańskich jezior. Także wędkarze znajdą tu wiele ciekawych i rybnych miejsc do wędkowania. Amatorom grzybobrania polecamy okoliczne lasy o bujnym poszyciu leśnym, z występującymi w nim licznymi gatunkami grzybów od prawdziwków do wielu innych, jak kurki, podgrzybki, rydze.

           W Boryszynie, na północ od Lubrzy, w odrestaurowanym dworku mieści się pracownia krakowskiego wydawnictwa Donjon, znanego w kraju i za granicą z opracowań i opisów fortyfikacji obronnych z  terenu Europy. Właściciele zabudowań posiadają wiele ciekawych informacji o przebiegającej obok linii umocnień OWB (dysponują także ciekawymi materiałami archiwalnymi).

          Na południowy wschód od wsi Nowa Wioska leży rezerwat przyrody Pniewski Ług z zachowaną roślinnością bagienną. Obok rezerwatu jest ładny malowniczy teren, którego małe pagórki i doliny przypominają krajobraz okolic pogórza. Władze gminny Lubrza od kilku lat wznowiły prowadzenie, zawieszonej przez ostatnie lata, znanej w kraju imprezy plenerowej Noc Nenufarów, na którą zapraszają w lipcu. Zwieńczeniem pokazów i inscenizacji prezentowanych na tafli jeziora jest piękny pokaz ogni sztucznych na tle jeziora Goszcza. Imprezę wzbogaca koncert znanej gwiazdy polskiej muzyki popularnej.

  

 

Gmina Skąpe

Jezioro Niesłysz położone jest w środkowej części pojezierza lubuskiego pośród morenowych pagórków. Jego czyste wody otoczone są lasami. W większości są to bory sosnowe. Powierzchnia jeziora to prawie 500 ha, w tym trzy wyspy: Koziniec (18 ha powierzchni), Miejska i Ptasia. Rozległa przestrzeń lustra wody stwarza doskonałe warunki do uprawiania żeglarstwa. Liczne ciche zatoki, nieregularna linia brzegowa, zasobne w ryby wody to wspaniałe warunki do spędzania wolnych chwil na wędkowaniu. Głębokie przejrzyste wody jeziora Niesłysz stanowią wymarzone miejsce do  nurkowania. Urozmaicona baza noclegowa ośrodków wypoczynkowych i kwater prywatnych umożliwi pobyt w dobrych warunkach. Natomiast dla osób ceniących naturę wyznaczono nad brzegiem jeziora pola biwakowe.

           Odwiedzając te okolice mamy różne możliwości spędzania wolnego czasu. Jedną z nich jest szlak kajakowy po jeziorze Niesłysz. Płynąc po lewej stronie mijamy przepiękną zatokę wcinającą się w zalesione strome brzegi. Następnie kierujemy się w stronę przesmyku. Płynąc nim wśród wysoko rosnących po obu stronach trzcin wpływamy na oddzielającą się od jeziora jego część - dwa ciche  i spokojne rozlewiska. Na półwyspie jednego z nich jest dość duże żeremie bobrów. W jego mniejszej części woda mimo małej głębokości jest bardzo czysta, ponieważ jest zasilana z wielu podziemnych źródeł. Jest też tu wiele ptactwa wodnego.

           W czasie naszej kajakowej wędrówki możemy odpocząć na brzegu przy zabytkowym pałacu w Przełazach. Dalsza trasa spływu wiedzie przesmykiem pomiędzy ośrodkiem wypoczynkowym, a wyspami Koziniec i Ptasią. Po lewej stronie mijamy kolorową zabudowę domków letniskowych. Wpływamy do zacisznej zatoki jeziora pokrytej kobiercem lilii wodnych.

           Kolejny odcinek spływu prowadzi teraz cichym, spokojnym, malowniczym odcinkiem kanału, prosto do wsi Mostki. Tam warto zrobić dłuższą przerwę i zwiedzić (z zewnątrz) fragment umocnień Łuku Odry - Warty, samodzielnej grupy warownej Lietzmann (są to cztery żelazobetonowe obiekty
w tym jeden o dwóch kondygnacjach). Godnym polecenia jest panzetwerk za torami kolejowymi (odległość 2 km), ponieważ jest zachowany w bardzo dobrym stanie. Ponadto we wsi ciekawymi obiektami są zabytkowy szachulcowy kościół i pałac z XIX w. (obecnie szkoła).

           W drodze powrotnej płynąc wzdłuż brzegu jeziora będziemy mijali ośrodki wypoczynkowe i leśne pola biwakowe. Szlak spływu prowadzi w kierunku kopca średniowiecznego grodziska.  Warto się tam zatrzymać, by zobaczyć kopiec i wysoko wznoszące się obwałowania (wielkość ich ocenimy spacerując dookoła). Obok grodziska jest punkt widokowy z ławkami do odpoczynku. Widoczna po drugiej stronie żółta zjeżdżalnia i zabudowania to miejsce, z którego wyruszyliśmy – wieś Niesulice.

 

Gmina Zbąszynek

Część wschodnia powiatu jest pozbawione zbiorników wodnych i jezior. W większości to tereny rolnicze z bardzo dobrymi gospodarstwami rolnymi, wiele z nich zaprasza do wypoczynku
w swoich zagrodach agroturystycznych. W odwiedzanych miejscowościach zobaczymy i zwiedzimy dobrze zachowane dwory i pałace oraz zabytki architektury sakralnej, wśród nich najcenniejszy zabytkowy kościół w Chlastawie. Jest to drewniana budowla z przepięknym wnętrzem.

           Natomiast w pobliskim Kosieczynie zobaczymy drewniany kościół z 1405 r. Obok tej miejscowości na jej polach w latach dwudziestych XX w. powstało najmłodsze miasto na Ziemi Lubuskiej – Zbąszynek. Miasto posiada wszystkie budowle publiczne potrzebne mieszkańcom. Ciekawa jest zabudowa z  budynkiem szkoły i z małymi parterowymi domami, obok których  w centrum miejscowości ustawiona jest zabytkowa lokomotywa.

          Zbąszynek wraz z sześcioma innymi gminami należy do zawiązanego w 1997 roku Stowarzyszenia Gmin Regionu Kozła. Symbol regionu – ludowy instrument muzyczny o nazwie kozioł jest wciąż używany w lokalnej kapeli.

          Gminę Zbąszynek charakteryzuje duża lesistość i czyste środowisko naturalne. Jednym  z najciekawszych miejsc tej okolicy jest rezerwat przyrody Kręcki Łęg. Z tej miejscowości możemy wyruszyć w kierunku średniowiecznego grodziska (częściowo oznakowaną trasą), które w wyniku prac melioracyjnych podzielono na dwie części, z których jedna jest w gminie Szczaniec a druga  w gminie Zbąszynek.

          Wędrując po gminie Zbąszynek nie możemy ominąć wsi Dąbrówka Wlkp. gdzie w centrum, nad dużym stawem stoi pałac - miejsce, w którym spotkają się i występują członkowie zespołu folklorystycznego mającego w swym repertuarze stare pieśni i piosenki z zachodniej Wielkopolski.
Tu także możemy zobaczyć regionalne pamiątki zgromadzone w sali tradycji.

 

GMINA SZCZANIEC

Gmina Szczaniec leży w środkowo-wschodniej części powiatu świebodzińskiego. Jej historia sięga czasów wczesno-średniowiecznych. Badania archeologiczne potwierdzają istnienie słowiańskich  grodzisk w Szczańcu, Myszęcinie, Wilenku. Najstarsze wzmianki pochodzą z dokumentów klasztornych Paradyża.

           Na początku XIV wieku Szczaniec przyłączony został do Śląska i włączony do kasztelani zbąszyńskiej. Do końca istnienia Rzeczpospolitej był miejscowością graniczną. Kanałem Gniłej Obry przebiegała granica Królestwa Polskiego.

           Bogata historia tych terenów pozostawiła po sobie wiele atrakcyjnych zabytków. Z pewnością należą do nich dziś już niestety ruiny XV-wiecznego pałacu. Wartym odwiedzenia jest także kościół św. Anny w Szczańcu, odbudowanym na pocz. XVII w. w stylu późnogotyckim.

          Bardzo ciekawym obiektem jest również pałac, spichlerz i park w Myszęcinie. W nieodległych Ojerzycach znajduje się pięknie odrestaurowany dworek, który obecnie pełni  funkcję komfortowego hotelu. Dogodne położenie komunikacyjne gminy rokuje dobrze na przyszłość i może stać się ważnym czynnikiem jej rozwoju. Przebiegają tędy dwie ważne linie międzynarodowe: linia kolejowa Moskwa - Warszawa- Berlin i trasa E-30 Wschód - Zachód (Warszawa - Berlin). Obecnie gminę przecina autostrada A-2 z komunikacyjnym węzłem w Świebodzinie. Malownicze położenie z pięknymi krajobrazami, lasy obfitujące w skarby natury (flory i fauny), wiele zabytków rozsianych w wielu miejscowościach gminy - to ważne atuty mogące przyciągnąć turystów.

         Atrakcją krajoznawczą i przyrodniczą gminy jest Grodziszcze - rezerwat przyrody położony
w dolinie Leniwej Obry, w którym można znaleźć wiele pięknych zakątków, starych drzew - dębów, grabów, jesionów, wiele gatunków roślin i ptaków podlegających ochronie. We fragmentach wałów wczesnośredniowiecznego grodziska liczne nory borsuków.

 

GMINA ŚWIEBODZIN

Będąc w Świebodzinie, koniecznie musimy odwiedzić muzeum regionalne, by poznać bliżej historię miasta i okolic. Świebodzin ma doskonałe warunki, żeby zatrzymać turystę na dłużej. Posiada bazę hotelarską, która zaspokoi oczekiwania każdego, bardzo dobrą bazę sportową, krytą pływalnię z kompleksem rekreacyjnym oraz halę sportową, która umożliwia aktywny wypoczynek. Stara zabudowa uliczek zachęca do spacerów. Szczególnie polecamy spacer ulicą Wałową, która prowadzi wzdłuż fosy i murów obronnych.

            Będąc w Świebodzinie warto również zobaczyć  Figurę Chrystusa Króla, która powstała dzięki wielkiemu zaangażowaniu, nieżyjącego już, ks. prałata Sylwestra Zawadzkiego. Zakończenie budowy figury nastąpiło w listopadzie 2010 roku. Od tego czasu przyciąga tysiące pielgrzymów i turystów;

            Natomiast dla amatorów budowli klasztornych proponujemy odwiedzić Klasztor w Paradyżu-Gościkowie, którego pierwsze zabudowania kościelne i klasztorne wzniesiono ok. poł. XIII w. W XVIII w. przebudowano go w stylu barokowym i klasycystycznym. Bardzo ciekawie wygląda dwuwieżowa fasada kościoła wg projektu Karola Marcina Franza. Obiekt jest otwarty dla zwiedzających – można oglądać kościół, muzeum oraz przyklasztorne ogrody.

           Godne uwagi są również dobrze zachowane zespoły pałacowe w Chociulach, Wilkowie oraz Lubinicku. 

 

 

Ratusz w Świebodzinie

 

 

 

Ratusz miejski istniał prawdopodobnie już w XIV wieku. Po pożarze w 1541 roku odbudowano go w stylu renesansowym z elementami późnogotyckimi, nadając mu kształt, który zachował do dziś. W XIX w. ratusz gruntownie przebudowano. M.in. rozebrano jedną z dwu wież (strażniczą). Budynek zyskał obecny wygląd z charakterystyczną wieżą widokowa oraz bogato zdobioną fasadę zachodnią z herbem miasta. O dawnym rodowodzie Ratusza świadczą zachowane różnorodne sklepienia w piwnicach, w salach Muzeum i pomieszczeniach wieży.

 

 

 Kościół p.w. św. Michała Archanioła

 

 Kościół umiejscowiony został przy północno - wschodnim narożniku rynku. Gotycki trzon kościoła powstał w 2 poł. XV w. Po pożarze trzynawową halę poszerzono, dostawiając czwartą nawę i rząd kaplic. Wnętrze kościoła przykryto w nawach sklepieniem sieciowym, w kaplicach i emporach - gwiaździstym, a w jednej z kaplic rzadko spotykanym kryształowym. W XIX w. obiekt przebudowano (dostawiono kruchtę i przekształcono fasadę zachodnią). Z zabytkowego wyposażenia kościoła zachowała się późnogotycka grupa Ukrzyżowanie (na belce tęczowej) i współczesny jej tryptyk stanowiący część ołtarza, a także szereg obiektów barokowych i rokokowych.

 

 Obwarowania miejskie

 

 Wzniesione zostały na przełomie XIV i XV wieku. Mury obronne okolone fasadą posiadały 12 baszt i 3 bramy. Fragmenty murów oraz trzech baszt z kamienia i cegły znajdują się wzdłuż ulicy Okrężnej, Zamkowej i Parkowej.

 

Zamek w Świebodzinie

 

 Zamek o początkach z XIV w., rozbudowany w XVI w. w oparciu o plan podkowy. W XIX w. przebudowany, obecnie w stanie ruiny. W roku 1489 zamek oblegały wojska węgierskie króla Macieja Korwina. Zajęcie zamku 17.01. przez wojska węgierskie zakończyło panowanie Piastów Śląskich na obszarze świebodzińskim.

 

Wilkowo - Pałac Renesansowy

Wybudowany ok. 1550 r. dla rodziny Waldenburg, przebudowany po 1840 r., piętrowy, na rzucie litery U, kryty dachem mansardowym. We wnętrzu zachowały się bogato profilowane i malowane belki stropowe. Obecnie siedziba Archiwum Państwowego.

 

Klasztor Paradyż w Gościkowie.

Zabudowania klasztorne, obecnie pięknie odrestaurowane, przed wiekami zostały wzniesione przez zakon cystersów w bardzo urokliwym miejscu w dolinie rzeki Paklicy. Miejsce to przed stuleciami musiało być wyjątkowe skoro nadano mu nazwę Paradisus, czyli po łacinie raj. Historia opactwa i klasztoru rozpoczęła się w 1234 w chwili wzniesienia pierwszej kaplicy w obrębie murów dzisiejszego klasztoru.

 

Klasztor prowadziło 12 mnichów i opat. Wieś znana do tej pory jako Goscichowo otrzymała nazwę Paraduis Matros Dei (Raj Matki Boskiej), z czego z czasem utworzona została nazwa polska – Paradyż. Tereny i włości należące do opactwa powiększały się w zawrotnym tempie. W roku 1534
w posiadaniu zakonu znajdował się znaczący majątek: około 21 wsi, co tworzyło powierzchnie 29 482ha i 4000ha lasów. Dawało to opactwu spore dochody, co umożliwiało rozbudowę kościoła
i klasztoru, a także utrzymanie tego. Po latach miejsce zostało opuszczone przez braci cystersów,
a w roku 1836 zapadła decyzja, że zabudowania klasztorne staną się siedziba Królewskiego Katolickiego Seminarium Nauczycielskiego, gdzie kształcić miałoby się germanizatorów z terenów prowincji poznańskiej. Jednak plan ten nie został wykonany i ostatecznie utworzono tam ośrodek polskości, który zrzeszał mieszkańców tamtejszych terenów. Seminarium funkcjonowało do 31.03.1926 roku. W latach 1922 – 1939 działała w dawnych budynkach klasztornych średnia szkoła ogólnokształcąca.

 

Potem, w maju 1939, otwarty został zakład kształcenia nauczycieli II Rzeszy, a pod koniec II wojny światowej pracowali tu specjaliści Luftwaffe. Opiekę nad przyklasztornym kościołem sprawował niemiecki kapelan.

 

W 1945 r. Paradyż zajęły wojska radzieckie. Utworzyli oni z kościoła i budynków dawnego klasztoru magazyny. 1947 rok to czas, w którym Paradyż należał do zgromadzenia Księży Salezjanów. Wówczas otwarto tu internat dla chłopców. Placówka nie działała jednak długo i dekretem z dnia 26.09.1952 r. powołano Wydział Filozoficzny Gorzowskiego Diecezjalnego Seminarium Duchownego. W 1961r. całe Seminarium Duchowe z Gorzowa Wielkopolskiego przeniosło się do Paradyża.

 

Wtedy rozpoczęto również prace remontowe, co upiększyło i poprawiło stan techniczny budynków pocysterskich. Dziś poklasztorny kompleks to oficjalna siedziba filii Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ze względu na swa architekturę, jest to także cel wycieczek krajowych i zagranicznych. Organizowane są tu równie¿ spotkania artystów, polityków, naukowców i duchownych. Klasztor i zabudowania możemy zwiedzać za drobna opłata.
W zamian przewodnik w sutannie oprowadzi nas po terenie i muzeum, opowie ciekawe historie
z dziejów klasztoru. Zabudowania klasztorne bardzo pięknie wyglądają od strony parku i stawów
w ogrodach przyklasztornych. Malownicze okolice zachęcają do wędrówek i spływu kajakiem po rzece Paklicy. Poniżej wsi Gościkowo są rozległe zbiorniki wodne – stawy, a na nich małe wyspy porośnięte trzcina – siedliska wielu gatunków ptaków. W murach klasztoru odbywają się festiwale muzyki dawnej i klasycznej „Muzyka w raju”.

 

Figura Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata – rzeźba w Świebodzinie, przedstawiająca Jezusa Chrystusa. Całkowita wysokość pomnika wynosi 36m, z czego 33 m przypada na figurę Jezusa a 3m na wieńczącą pomnik pozłacaną koronę. Pomnik wzniesiony został na liczącym 16,5m wysokości sztucznie usypanym kopcu (łączna wysokość pomnika i kopca wynosi 52,5m). Masa konstrukcji szacowana jest na ponad 440 ton. Koszt całej budowy szacuje się na ok 6 mln złotych, które zostały pokryte z dobrowolnych datków parafian, Polonii amerykańskiej, a także lokalnych przedsiębiorców. Budowla swoim wyglądem nawiązuje do pomnika Chrystusa Odkupiciela w Rio de Janeiro, od którego jest o 3 metry wyższa. Wysokość samej statui wraz z koroną jest aż o 6 m większa (pomnik w Rio de Janeiro liczy 38m, z czego 8m stanowi cokół). W czerwcu 2011 roku w Limie w Peru stanęła podobna, licząca 37m figura Chrystusa Pacyfiku (z czego 22m mierzy statua, a 15 m podstawa pomnika).
Czyli sama statua jest nadal najwyższą rzeźbą przedstawiającą Jezusa Chrystusa na świecie.

 

Przy monumencie zatrzymuje się wielu turystów, którzy wykonują pamiątkowe zdjęcia, a część z nich przemierza również drogę krzyżową usytuowaną w otoczeniu pomnika, a następnie odwiedza pobliskie Sanktuarium Miłosierdzia Bożego.

 

 

 

 

 

 GMINA ŁAGÓW

Łagów, niegdyś miasto, obecnie znana w kraju i daleko poza granicami miejscowość letniskowa o bardzo dobrych warunkach klimatycznych. Rozlegle tereny leśne, czyste powietrze korzystnie wpływają na zdrowie. Centrum miejscowości nie zatraciło cech średniowiecznego grodu obronnego. Jak przed wiekami, do starego centrum wkraczamy przez zabytkowe bramy obronne. Za nimi widzimy wysoko wznoszące się mury zamku joanitów i przylegający do nich zabytkowy budynek, obok mały kościół, trochę dalej park zamkowy nad brzegiem Jeziora Trześniowskiego.

           Łagów i jego okolice - to prawdziwa perła Powiatu Świebodzińskiego. Okolice tego grodu najlepiej zwiedzać na rowerze, pieszo, bądź pływając łodzią po jeziorze. Warto też poznać podwodny świat jezior łagowskich, w tym podwodnego urwiska w najgłębszym jeziorze na Ziemi Lubuskiej (umożliwią to prywatne szkoły nurkowania). Okolice Łagowa to malowniczy teren Łagowskiego Parku Krajobrazowego. Brzegi jezior wznoszą się na wysokość kilkudziesięciu metrów, są pocięte rozległymi i licznymi jarami, wcięciami erozyjnymi i porośnięte lasami bukowymi. Tutaj jest najwyższe wzniesienie Ziemi Lubuskiej - Góra Bukowiec. Tuż obok niej jest rezerwat przyrody Buczyny Łagowskie.

           Baza hotelowa jest zróżnicowana, poczynając od prywatnych pensjonatów, a kończąc na hotelach o wysokim standardzie. Turysta ceniący wypoczynek w bliskim kontakcie z przyrodą może wybrać nocleg w kwaterach prywatnych lub też na polu campingowych. W okresie letnim w tej miejscowości czynnych jest wiele restauracji i punktów gastronomicznych, w których można zjeść smaczną rybę z łagowskich jezior. Jednym z licznie odwiedzanych miejsc jest Zamek Joanitów, z wieży którego można zobaczyć okolicę i panoramę Łagowskiego Parku Krajobrazowego. Ponadto zachęcamy od spaceru po parku zamkowym i dalej ścieżką przy brzegu jeziora od grodziska na Sokolej Górze. Innym miejscem polecanym na spacer jest na punkt widokowy na secesyjnym moście kolejowym, z którego udajemy się w kierunku promenady biegnącej wschodnią stroną jeziora Trześniowskiego. Na przeciwległym brzegu widzimy historyczną zabudowę miejscowości - zamek, kościół, bramę obronną ładnie prezentującą się na tle zieleni drzew i w lustrzanym odbiciu tafli jeziora.

           Miejscowością powiązaną z Łagowem jest nieco oddalona letniskowa wieś Kosobudz.  Położona w leśnej głuszy, nad bardzo czystymi jeziorami. W jednym z nich ma źródła strumień Konotop, dopływ rzeki Pliszki, ostatniej i jedynej rzeki o dzikim charakterze, płynącej tak blisko wielkiej aglomeracji Berlina.

           Łagów znany jest w kraju i za granicą też z Lubuskiego Lata Filmowego, obecnie przeglądu filmów polskich i europejskich. Na początku lat siedemdziesiątych właśnie tu odbywały się pierwsze festiwale filmów polskich, przeniesione po kilku latach do Gdyni.

 Łagów i okolice

 Żelechów – w XVII w. znaleźli tu schronienie wydaleni z Polski arianie. Mieszkał tu i zmarł Jonasz Szlichtyng (1592 – 1661) – pisarz i ideolog braci polskich. Kościół szachulcowy z 1648 r. z drewnianą wieżą; neorenesansowy pałac z 2 poł. XIX w.;

 Jemiołów – skansen sprzętu rolniczego: pługi, brony, śrutowniki oraz wiele drobnego sprzętu rolniczego; kościół o ciekawym wystroju wnętrz i ołtarzem datowanym na rok 1730; zabytkowa wieża ciśnień, obiekt unikatowy, bardzo rzadko spotykany na wsiach.

 Toporów – neoklasycystyczny pałac myśliwski z 1884r. wraz z otaczającymi go zabudowaniami; kościół; przy kościele kaplica – w której znajduje się grobowiec właścicieli Toporowa.

 Poźrzadło – kościół pw. Zwiastowania NMP, szachulcowy z 1760-1766 z drewnianą wieżą nz 1859 roku – obecnie świątynia ekumeniczna, odbywają się tu msze obrządku prawosławnego i rzymsko – katolickiego. Naprzeciw kościoła dawna plebania z 1818r., szachulcowa, nakryta dachem naczółkowym; obecnie mieści Dom Sztuki z antykwariatem i pokoje gościnne.

 Sieniawa – kopalnia węgla brunatnego i miniskansen maszyn górniczych; kościół neoromański  z końca XIXw., a przy kościele drewniana wieża będąca pozostałością wcześniejszego obiektu.

 Zamęt – malowniczy zakątek usytuowany nad rzeką Pliszką wraz ze stopniem wodnym po zniszczonej elektrowni; powyżej znajduje się pałacyk wraz z ciekawą prywatną kolekcją rzeźb wykonanych  z korzeni drzew.

 Kosobudki – zlokalizowane nad rzeką Pliszką, jest to miejsce rozpoczęcia wielu spływów kajakowych.

 Niedźwiedź – tu znajduje się piękny, drewniany kościół, kiedyś protestancki zbór, a obecny kształt budowli pochodzi z czasów przebudowy, jaką dokonano w 1930r.

 Łagówek – kościół szachulcowy (mur pruski) z 1717r., nad kościołem ciekawa drewniana wieżyczka nakryta blaszanym dachem.

 

 

 

 

 

Imprezy
cykliczne

Przystanek woodstock,
winobranie, lubuskie lato
filmowe, magiczna noc
nenufarów, to nie jedyne
oferowane przez region
atrakcje cykliczne. więcej »

Atrakcje
turystyczne

Wiele pięknych miejsc,
wspaniałych
architektonicznych zabytków,
szlaki turystyczne i wiele
więcej, Poznaj wszystko,
zachwyć się... więcej »

Baza
turystyczna

Sprawdź gdzie w regionie możesz się zatrzymać, dobrze zjeść lub zorganizować rodzinny wypad. więcej »